over-steye-felixSteye Felix in zijn atelier, 2015

 

OVER STEYE FELIX

 

Tekst: Eightfold
Foto’s: Dani Hefter van The Fox Is Mine.

 

De kunstenaar waarmee Eightfold haar platform lanceert is Steye Felix. De keuze voor deze nog jonge kunstenaar (1990) is een logische, aangezien we zijn werk al meer dan een jaar volgen. We zien met bewondering toe hoe hij zich ontwikkelt en merken dat de aandacht voor zijn werk groeit.

Bij eerdere tentoonstellingen was het werk van Steye Felix te bewonderen in Amsterdam, bij galerie Apice for Artists en in Rotterdam, bij galerie Hommes. Nadat Eightfold een project ontwikkelt rond zijn werk opent er in februari een expositie bij Sea Foundation in Tilburg. Daarnaast werkt Steye Felix met twee andere galeries aan nieuwe tentoonstellingen voor de zomer van 2015. Deze manier van werken, waarbij hij in steeds een nieuwe ruimte exposeert, is een bewuste keus. Het liefst is hij niet aangesloten bij een galerie maar kiest hij steeds opnieuw voor andere bijzondere samenwerkingen. Om die reden bouwt hij aan gezamenlijke projecten met Martijn Grooten en Astrid Mingels. Eightfold is daarbij betrokken en brengt verslag van ontwikkelingen via de website.

Steye Felix is zelfverzekerd, jong en ambitieus. Misschien om die reden bevindt hij zich op een keerpunt in zijn leven en besluit hij zijn werkzaamheden en atelier te gaan verplaatsen naar het buitenland. Reden te meer voor Eightfold om zijn werk, voor hij Nederlandse bodem verlaat, het platform te bieden dat het verdient.

 

 

steyefelix_hfSteye Felix in zijn atelier, 2015.

 

 

ARTIST STATEMENT

 

Door: Steye Felix

“Ik wil geen grote kunstenaar in Nederland worden, maar een grote Nederlandse kunstenaar.”

In mijn werk is een duidelijke spanning tussen het platte vlak en de suggestie van ruimte. Door betekenis te zoeken in de kern van objecten, probeer ik in mijn werk terug te gaan naar de eenvoud van dingen.

Om betekenis te zoeken in de kern van objecten, moet je objecten‐ in mijn ogen – eerst isoleren. Om dit te doen heb ik deels gebruik gemaakt van een collagetechniek binnen mijn werk. Hierbij knip ik vormen uit, haal ze weg uit hun context, dupliceer ze en geef ze nieuwe betekenis. Ik creeër een nieuwe context.

Zo werk ik met doek op doek. Ik knip vormen uit doek en positioneer ze op canvas. Door deze manier van werken kan ik namelijk eindeloos composities samenstellen waardoor er een betekenis rondom de uitgeknipte objecten ontstaat. Wanneer ik de ene vorm verschuif, verandert de compositie en om die weer in balans te brengen moet er een andere vorm verschoven worden.

Door de collagetechniek krijgt mijn werk bovendien de suggestie van ruimte binnen het platte vlak. Namelijk door de schaduwwerking van de uitgeknipte vormen die op het werk geplaatst zijn en doordat er een extra laag in een andere textuur aan het werk toegevoegd is. De uitgeknipte vormen zijn van verschillende soorten textuur zoals spijkerstof, zeil, canvas, papier en linnen. De stoffen die ik gebruik kies ik bewust; voor mij verwijzen de stoffen altijd naar de meest voorkomende drager van de schilderkunst, het canvas. Ik kan mijn composities als het ware perfectioneren. Door te kijken en keuzes te maken gaat het natuurlijk ook heel erg over het schilderen zelf.

In mijn nieuwe werk concentreer ik me nog meer op de materie verf en de intensiteit van kleuren. Zo geef ik duiding aan de realiteit. De herkenbaarheid van een afbeelding is nooit mijn uitgangspunt. Ik heb afscheid genomen van de gedachte dat vorm of perspectief leidend is. Ik toon met de kunst een beeld te onthullen door juist weg te laten. Ik werk steeds opnieuw met een samenstelling van nauwkeurig gekozen elementen, die in meerdere ‘vette’ lagen op het doek zijn aangebracht. Deze werkwijze leidt tot opvallende organische composities. Ze ontstaan doordat bepaalde onderdelen van het werk naar de voorgrond dringen en daardoor tegelijk verwijzen naar een plek die er achter ligt.

 

2012DS_YM11, Doug Rickard Exhibition, New York NY